سوار بر امواج؛ نگاهی به عملکرد وزیر ورزش
تاریخ انتشار: ۱۳۹۵ دوشنبه ۱۵ شهريور

درباره «محمود گودرزی» می‌توان بارها نوشت. کشتی‌گیر دهه 40 و 50 خورشیدی که در همان دوران توانست محمد بنا را شکست دهد، استاد تمام و رییس سابق دانشکده تربیت‌بدنی و از بنیان‌گذاران همان دانشکده و حالا وزیر ورزش ایران. هرچند او چهارمین گزینه معرفی شده‌ی دولت یازدهم بود اما از جنس ورزش بود و بعد از مدت‌ها اهالی ورزش را به حضور یک ورزشی در صدارت امور ورزش کشور دلگرم می‌کرد.

 

 

وزیری که در روزهای ابتدایی از «اخلاق» گفت و به خبرنگاران، صندلی‌اش را نشان داد و اعتراف کرد: «من مثل خیلی‌ها نیستم برای حفظ این صندلی هرکاری کنم. یک استعفا می‌نویسم و خداحافظ.» وزیری که بر اصولش تاکید داشت؛ اینکه هیچگاه از اصولش عقب نخواهد نشست.

 

آخرین‌بار مساله حضور حسین رضازاده در انتخابات فدراسیون وزنه‌برداری بود که پای اصولش ایستاد و رییس سابق نتوانست در انتخابات تازه حضور پیدا کند. اما چه بر سر وزیری آمده در عملکرد مدیریتی اش تناقض دارد و در اصول و تصمیم هایش  نمی‌ایستد.چه بر سر وزیر ورزشی آمده که روزگاری جنگش با کی‌روش عیان بود و علنا اعلام کرد: «بیگانه‌ای که قرار بود کارمند ما باشد، کارفرما شده» اما آخرین مصاحبه‌اش در کنار معاون رییس‌جمهور این شد: «کی‌روش همه‌چیز را به خوبی مدیریت می‌کند.»

 

 

وزیری که تا دیروز به ضدفوتبالی بودن و علاقه‌مند به دیگر ورزش‌های کم‌حاشیه‌تر و مدال آورتر معرفی می‌شد این روزها عاشق فوتبال شده است. گودرزی با حضور در جمع اردونشینان کی‌روش اینطور بعنوان وزیر ورزش کشور درباره فوتبال و تیم کی‌روش سخن می‌گوید: 

همه مسابقات یک طرف و فوتبال هم یک طرف و به تنهایی وزن زیادی دارد. کل جامعه ما وقتی تیم ملی می‌برد خوشحال می‌شوند و وقتی می‌بازد ناراحت می‌شوند. طبیعتا مربی خوبی دارید و او هم به خوبی از شما حمایت می‌کند.

 

این چرخش‌ها بابت چیست؟ در مورد محمود گودرزی دو نظر بیشتر وجود ندارد. نظر اول مربوط به حامیانش است. اینکه او وزیر خوبی بوده، حتی خیلی‌ها پا را فراتر از این نیز گذاشته و او را بهترین مسوول ورزش بعد از انقلاب دانسته‌اند و نظر دوم اینکه او به هیچ‌وجه وزیر خوبی برای ورزش ایران نبود و این موضوع حد وسط هم ندارد، او نزد موافقان و مخالفانش یا سپید است یا سیاه. از همین رو او را باید پدیده‌ای جالب در وزارتخانه نوپای ورزش و جوانان دانست که هیچ چیز و هیچ کارش قابل پیش‌بینی نیست. می‌خواهد همه‌چیز از کانال او عبور کند و خودش از کانال کسی نگذرد. در بحث خصوصی‌سازی با قدرت ورود می‌کند، با ضعف خارج می‌شود. در انتخابات فدراسیون‌ها به یک‌باره قانونمدار شده و مانع حضور خیلی‌ها در انتخابات می‌شود و به یک‌باره برای خیلی‌ها که شرایط حضور در انتخابات را ندارند چکش می‌زند. وزارتخانه‌اش یک بار صندوقچه اسرار می‌شود لام تا کام حرف نمی‌زند، یک بار هم طی اقدامی جالب افشاگری و کرانچار را دایم الخمر معرفی می‌کند. در ادامه نگاهی کرده‌ایم به عملکرد مدیریتی محمود گودرزی، وزیر ورزش و وزارتخانه‌اش.

 

 

داستان اختلاف با خادم و کمیته ملی المپیک

 

همه چیز از افشای یک نامه آغاز شد. انتشار نامه ای از شورای عالی انقلاب فرهنگی که نشان می داد دلیل اصلی عدم نامگذاری «روز کشتی، ورزش ملی ایران»  (که زادروز جهان پهلوان غلامرضا تختی است)در تقویم سالانه، مخالفت شخص وزیر وزرش و جوانان بوده است. موضوعی که بسیاری را شگفت زده کرد. دبیر شورای فرهنگ عمومی در نامه ای به مدیرکل وزارتی وزارت ورزش و جوانان نوشت: «پیرو درخواست رییس فدراسیون کشتی جمهوری اسلامی ایران مبنی بر پیشنهاد نامگذاری 5 شهریور به عنوان «روز کشتی ورزش ملی ایران»: به اطلاع می رساند پیشنهاد مذاکور پس از بحث و بررسی در جلسه شورای عالی انقلاب فرهنگی، به دلیل مخالفت وزیر ورزش و جوانان، به تصویب نرسید».

 

 شاید همه این اختلاف‌های میانگودرزی و خادم از حضور وزیر ورزش در اردوی فرنگی کاران قبل از مسابقات جهانی برگردد. گودرزی در آستانه مسابقات جهانی کشتی در اردوی فرنگی کاران حاضر شده بود تا به ملی پوشان روحیه بدهد اما چون هیچ پاداش یا هدیه ای همراه خود نبرده بود با واکنش کشتی گیران روبه رو شد تا آنجا که امید نوروزی، قهرمان شیرازی المپیک به نمایندگی از کشتی گیران صحبت های جالبی خطاب به وزیر ورزش انجام داد که باعث به وجود آمدن حاشیه های زیادی شد.

او خطاب به گودرزی گفت: «نمی توانید کار کنید برای چه آمده اید؟ شما که می توانید ظرف یک ساعت، 30 میلیارد برای استقلال و پرسپولیس جور کنید، چطور نمی توانید طلب کشتی گیران را بدهید؟»

وزیر ورزش بعد از شنیدن این صحبت ها گفت: «از کجا پول بدهم؟ از کجا بیاورم؟ خزانه خالی است. بروید ببینید هر چه بود برای شما!» این صحبت های وزیر، واکنش کشتی گیران را به همراه داشت.

حمله کلامی امید نوروزی به وزیر ورزش با واکنش گودرزی روبه رو شد. وزیر که حسابی عصبانی شده بود، گفت: «دوست ندارم کسی وظایفم را به من گوشزد کند. اصلاتو کی هستی که این طور حرف می زنی؟» و نوروزی در جواب وزیر گفت: «من امید نوروزی هستم، قهرمان المپیک. اینجا دانشگاه نیست، اینجا میدان ورزش است. اگر نمی توانستید کار کنید چرا آمدید؟» وزیر بعد از صحبت های نوروزی با ناراحتی کشتی گیران را ترک کرد. ماجرایی که با سکوت رسول خادم همراه شد.

 

خادم پس ازین ماجراها نامه‌هایی مستقیما به رییس‌جمهور نوشت ودر این نامه‌ها تلویحا از وزیر روحانی انتقاد کرد. گودرزی نیز در یک برنامه تلویزیونی با تعریف و تمجید از فدراسیون والیبال که یک ریال بودجه از آنها نگرفته است، درباره نامه خادم به رئیس جمهور می گوید: «اگر پول بیشتر نیاز داشتند باید در ابتدای سال می گفتند نه الان. حالا اینکه نامه سرگشاده می نویسند مسیر منطقی این است ابتدا در مراکزی که کار تخصصی را انجام می دهند این نامه نوشته شود. خادم نامه ای به من ننوشته است.»

البته وزیر ورزش و رییس فدراسیون کشتی ترجیح دادند با نزدیک شدن به المپیک حساس ریو دست از اختلافات علنی خود بردارند.


محمود گودرزی را مدیری تصویر می‌کنند که به‌ حرف خود بیش از هر نکته دیگری اهمیت می‌دهد. در این تصویرسازی گویا مطلوب ذهن مدیریتی او، رابطه استاد- شاگردی است.  اما آیا عرصه ورزش هم شبیه کلاسِ درس دانشگاه است؟ همه‌چیز در ظاهر آرام بود که درگیری وزارت ورزش و کمیته ملی المپیک بر سر اصلاح اساسنامه فدراسیون‌ها بالا گرفت، آن هم در فاصله چند ماه مانده به المپیک! تصمیم وزارت ورزش مبنی بر اصلاح اساسنامه که با پیشنهاد وزیر به هیات دولت رفت، با واکنش و اعتراض تند کمیته ملی المپیک، مواجه شد. واقعا چرا باید در سال المپیک، وزارت به این موضوع ورود کند؟ «به خاطر فوتبال؟!» و کمیته ملی المپیک هم شجاعت به خرج داده و اعتراض خود را در قالب نامه‌ای به اسحاق جهانگیری، معاون اول رییس‌جمهور رساند. حالا همه ما خوب می‌دانیم جنگ وزارت و کمیته دو متولی ورزش کشور علنی شروع شده است و احتمالا باید منتظر اتفاقات تازه‌ای باشیم.

 

فساد فوتبال

 

هنوز ماجرای عجیب هفته پایانی لیگ چهاردهم فوتبال از ذهن ما نرفته است . بازی آخر مابین تراکتور و نفت و اتفاقات ورزشگاه یادگار امام تبریز. وزیر ورزش پس از آن اتفاقات قول داد که بطور شفاف به این ماجراها رسیدگی کرده و کمیته‌ای مطمئن برای بررسی حوادث بازی تراکتور-نفت تعیین کند. اما هنوز پس از یک سال و اندی خبری از نتایج اقدامات وزیر ورزش نیست. گودرزی که در اولین واکنش به ماجرای تبریز از کفاشیان خواسته بود که تاج رییس وقت سازمان لیگ را برکنار کند، در انتخابات ریاست فدراسیون فوتبال از تاج حمایت می‌کند و موجبات پیروزی‌اش را فراهم می‌کند.

در مجموع ثبات و طرح عملی مشخص در اقدامات وزارت ورزش دیده نمی‌شود و این دقیقا برخلاف یکی از اصلی‌ترین مدعاهای گودرزی پیش از بدست گرفتن صدارت بزرگترین نهاد ورزشی کشور است.

 

 

 

ارسال پرسش جدید